اصول عملکرد امولسیون‌کنندگی و حل‌کنندگی سورفکتانت‌ها چیست؟

روند رو به رشد جهانی سورفکتانت‌ها، محیط خارجی مطلوبی را برای توسعه و گسترش صنعت لوازم آرایشی و بهداشتی فراهم می‌کند که به نوبه خود تقاضاهای فزاینده‌ای را بر ساختار، تنوع، عملکرد و فناوری محصول تحمیل می‌کند. بنابراین، ضروری است که به طور سیستماتیک سورفکتانت‌هایی را توسعه دهیم که ایمن، ملایم، به راحتی زیست‌تخریب‌پذیر و دارای عملکردهای ویژه باشند و از این طریق پایه نظری برای ایجاد و کاربرد محصولات جدید ایجاد شود. اولویت باید به توسعه سورفکتانت‌های مبتنی بر گلیکوزید و همچنین تنوع بخشیدن به سورفکتانت‌های پلی‌ال و نوع الکل داده شود؛ انجام تحقیقات سیستماتیک در مورد سورفکتانت‌های مشتق شده از فسفولیپید سویا؛ تولید طیف وسیعی از سری‌های استر اسید چرب ساکارز؛ تقویت مطالعات در مورد فناوری‌های ترکیب‌سازی؛ و گسترش دامنه کاربردها برای محصولات موجود.

پدیده‌ای که در آن مواد نامحلول در آب به طور یکنواخت در آب امولسیون می‌شوند و امولسیون تشکیل می‌دهند، امولسیون‌سازی نامیده می‌شود. در لوازم آرایشی، امولسیفایرها عمدتاً در ساخت کرم‌ها و لوسیون‌ها استفاده می‌شوند. انواع رایج مانند کرم پودری محوشونده و کرم محوشونده "Zhongxing" هر دو امولسیون‌های O/W (روغن در آب) هستند که می‌توانند با استفاده از امولسیفایرهای آنیونی مانند صابون‌های اسید چرب امولسیون شوند. امولسیون‌سازی با صابون، دستیابی به امولسیون‌هایی با محتوای روغن کم را آسان‌تر می‌کند و اثر ژل‌شوندگی صابون به آنها ویسکوزیته نسبتاً بالایی می‌دهد. برای کرم‌های سرد حاوی بخش زیادی از فاز روغنی، امولسیون‌ها عمدتاً از نوع W/O (آب در روغن) هستند که لانولین طبیعی - با ظرفیت جذب آب قوی و ویسکوزیته بالا - می‌تواند به عنوان امولسیفایر انتخاب شود. در حال حاضر، امولسیفایرهای غیر یونی به دلیل ایمنی و تحریک‌پذیری کم، بیشترین کاربرد را دارند.

پدیده‌ای که در آن حلالیت مواد کم محلول یا نامحلول افزایش می‌یابد، انحلال‌پذیری نامیده می‌شود. هنگامی که سورفکتانت‌ها به آب اضافه می‌شوند، کشش سطحی آب در ابتدا به شدت کاهش می‌یابد، پس از آن تجمع مولکول‌های سورفکتانت که به عنوان میسل شناخته می‌شوند، شروع به تشکیل می‌کنند. غلظتی از سورفکتانت که در آن تشکیل میسل رخ می‌دهد، غلظت بحرانی میسل (CMC) نامیده می‌شود. هنگامی که غلظت سورفکتانت به CMC می‌رسد، میسل‌ها می‌توانند روغن یا ذرات جامد را در انتهای آبگریز مولکول‌های خود به دام بیندازند و در نتیجه حلالیت مواد کم محلول یا نامحلول را افزایش دهند.

در لوازم آرایشی، حل‌کننده‌ها عمدتاً در تولید تونرها، روغن‌های مو و فرآورده‌های رشد و حالت‌دهنده مو به کار می‌روند. از آنجا که مواد تشکیل‌دهنده روغنی لوازم آرایشی - مانند عطرها، چربی‌ها و ویتامین‌های محلول در روغن - از نظر ساختار و قطبیت متفاوت هستند، نحوه حل شدن آنها نیز متفاوت است. از این رو، باید سورفکتانت‌های مناسبی به عنوان حل‌کننده انتخاب شوند. به عنوان مثال، از آنجایی که تونرها عطرها، روغن‌ها و داروها را حل می‌کنند، می‌توان از آلکیل پلی‌اکسی‌اتیلن اترها برای این منظور استفاده کرد. اگرچه آلکیل‌فنول پلی‌اکسی‌اتیلن اترها (نوع OP، نوع TX) قدرت حل‌کنندگی قوی دارند، اما برای چشم‌ها تحریک‌کننده هستند و بنابراین معمولاً از آنها اجتناب می‌شود. علاوه بر این، مشتقات آمفوتریک مبتنی بر روغن کرچک، حلالیت بسیار خوبی برای روغن‌های معطر و روغن‌های گیاهی نشان می‌دهند و از آنجایی که برای چشم تحریک‌کننده نیستند، برای تهیه شامپوهای ملایم و سایر لوازم آرایشی مناسب هستند.