Flokkun á notkun yfirborðsvirkra efna í húðun:
Yfirborðsefni sem notuð eru í húðunariðnaðinum eru flokkuð eftir virkni sinni og má skipta í eftirfarandi flokka: ýruefni, yfirborðsmeðhöndlunarefni fyrir litarefni, raka- og dreifiefni fyrir litarefni, froðueyðir, jöfnunarefni, myglu- og bakteríudrepandi efni, stöðurafmagnseyðir, bjartingarefni, rennandi efni o.s.frv.
Notkun yfirborðsvirkra efna í húðunariðnaði – Antistatísk áhrif:
Yfirborðsvirk efni sem eru mótstöðufrjáls geta lekið stöðurafmagni í gegnum mismunandi rásir eða dregið úr núningstuðlinum til að koma í veg fyrir myndun stöðurafmagns. Almennt þurfa þau að hafa eftirfarandi eiginleika:
①Mikil antistatísk áhrif
②Langvarandi antistatísk áhrif
③Góð blandanleiki við filmumyndandi efni
④Engin áhrif á aðra eiginleika húðunarinnar, svo sem að valda ekki gulnun húðunarfilmunnar o.s.frv.
Virknisreglan fyrir stöðurafmagnseyðingarefni er sú að þau nýta katjóníska yfirborðsvirkni sína til að taka í sig raka úr loftinu, valda því að þau skautast og mynda afar þunnt leiðandi lag á yfirborðinu sem myndar lekarás fyrir stöðurafmagn. Þess vegna eru áhrif þeirra háð eigin uppbyggingu þeirra og rakastigi umhverfisins.
Notkun yfirborðsefna í húðunariðnaðinum – Jöfnun: Til að nota jöfnunarefni til að bæta jöfnunareiginleika húðunar má hafa eftirfarandi tvo þætti í huga:
①Veljið yfirborðsefni sem geta dregið úr yfirborðsspennu húðunar/filma til að bæta jöfnunareiginleika húðunar til muna.
②Veljið leysiefni með hægum uppgufunarhraða sem geta dregið úr seigju húðunar, til að bæta flæði húðunar, lengja jöfnunartíma og ná lokajöfnun.
Birtingartími: 27. febrúar 2026
