Mekanisme bahan mentahpenyahmulsi minyakberdasarkan teori penyongsangan fasa-ubah bentuk terbalik. Selepas menambah penyahmulsi, penyongsangan fasa berlaku, menghasilkan surfaktan yang menghasilkan jenis emulsi yang bertentangan dengan yang dibentuk oleh pengemulsi (penyongsang terbalik). Penyongsang ini berinteraksi dengan pengemulsi hidrofobik untuk membentuk kompleks, sekali gus meneutralkan sifat pengemulsi. Mekanisme lain ialah filem antara muka yang pecah melalui perlanggaran. Di bawah pemanasan atau pengadukan, penyongsang kerap berlanggar dengan filem antara muka emulsi—sama ada terserap ke atasnya atau menggantikan beberapa molekul surfaktan—yang menyebabkan filem tidak stabil, yang membawa kepada penggumpalan, penggabungan, dan akhirnya penyongsangan.
Emulsi minyak mentah biasanya berlaku semasa pengeluaran dan penapisan minyak. Kebanyakan minyak mentah dunia dihasilkan dalam bentuk emulsi. Emulsi terdiri daripada sekurang-kurangnya dua cecair yang tidak boleh campur tangan, di mana satu tersebar sebagai titisan yang sangat halus (kira-kira 1 mm diameter) yang terampai di dalam cecair yang satu lagi.
Biasanya, salah satu cecair ini ialah air, dan yang satu lagi ialah minyak. Minyak boleh tersebar halus di dalam air, membentuk emulsi minyak-dalam-air (O/W), di mana air ialah fasa berterusan dan minyak ialah fasa tersebar. Sebaliknya, jika minyak ialah fasa berterusan dan air tersebar, ia membentuk emulsi air-dalam-minyak (W/O). Kebanyakan emulsi minyak mentah tergolong dalam jenis yang kedua.
Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, penyelidikan mengenai mekanisme demulsifikasi minyak mentah telah menumpukan pada pemerhatian terperinci tentang penggabungan titisan dan kesan demulsifier terhadap reologi antara muka. Walau bagaimanapun, disebabkan oleh kerumitan interaksi demulsifier-emulsi, walaupun terdapat penyelidikan yang meluas, masih tiada teori yang bersatu mengenai mekanisme demulsifikasi.
Beberapa mekanisme yang diterima secara meluas termasuk:
1. Anjakan molekul: Molekul demulsifier menggantikan pengemulsi pada antara muka, lalu menggugat kestabilan emulsi.
2. Ubah bentuk kedutan: Kajian mikroskopik menunjukkan emulsi W/O mempunyai lapisan air berganda atau berbilang yang dipisahkan oleh cincin minyak. Di bawah tindakan pemanasan, pengadukan dan penyahmulsi, lapisan ini saling berkaitan, menyebabkan penggabungan titisan.
Di samping itu, kajian domestik mengenai sistem emulsi O/W menunjukkan bahawa penyahmulsi yang ideal mesti memenuhi kriteria berikut: aktiviti permukaan yang kuat, kebolehbasahan yang baik, keupayaan penggumpalan yang mencukupi dan prestasi penggabungan yang berkesan.
Demulsifier boleh dikelaskan berdasarkan jenis surfaktan:
•Demulsifier anionik: Termasuk karboksilat, sulfonat dan sulfat lemak polioksietilena. Ia kurang berkesan, memerlukan dos yang besar dan sensitif terhadap elektrolit.
•Demulsifier kationik: Terutamanya garam ammonium kuaterner, berkesan untuk minyak ringan tetapi tidak sesuai untuk minyak berat atau minyak yang telah lama digunakan.
•Penyahmulsi bukan ionik: Termasuk polieter blok yang dimulakan oleh amina atau alkohol, polieter blok resin alkilfenol, polieter blok resin fenol-amina, penyahmulsi berasaskan silikon, penyahmulsi berat molekul ultra tinggi, polifosfat, polieter blok diubah suai dan penyahmulsi zwitterionik (cth., penyahmulsi minyak mentah berasaskan imidazolin).
Masa siaran: 22 Ogos 2025