Ertsbewerking is een productieproces dat grondstoffen voorbereidt voor metaalsmelterijen en de chemische industrie, en schuimflotatie is uitgegroeid tot de belangrijkste bewerkingsmethode. Vrijwel alle minerale grondstoffen kunnen met behulp van flotatie worden gescheiden.
Flotatie wordt momenteel veelvuldig toegepast bij de verwerking van ferrometalen – voornamelijk ijzer en mangaan – zoals hematiet, smithsoniet en ilmeniet; edelmetalen zoals goud en zilver; non-ferrometalen zoals koper, lood, zink, kobalt, nikkel, molybdeen en antimoon, inclusief sulfidemineralen zoals galena, sfaleriet, chalcopyriet, borniet, molybdeniet en pentlandiet, evenals oxidemineralen zoals malachiet, cerussiet, hemimorfiet, cassiteriet en wolframiet. Het wordt ook gebruikt voor niet-metallische zoutmineralen zoals fluoriet, apatiet en bariet, oplosbare zoutmineralen zoals potas en steenzout, en niet-metallische mineralen en silicaatmineralen zoals steenkool, grafiet, zwavel, diamanten, kwarts, mica, veldspaat, beril en spodumeen.
Flotatie heeft een uitgebreide ervaring opgebouwd in de ertsbewerking, met voortdurende technologische vooruitgang. Mineralen die voorheen als waardeloos werden beschouwd vanwege hun lage kwaliteit of complexe structuur, worden nu (als secundaire grondstoffen) teruggewonnen door middel van flotatie.
Naarmate de minerale grondstoffen schaarser worden en de nuttige mineralen steeds fijner en complexer verdeeld raken binnen de ertsen, is de scheiding ervan steeds moeilijker geworden. Om de productiekosten te verlagen, hebben industrieën zoals de metaal- en chemische industrie hogere kwaliteitsnormen en precisie-eisen gesteld aan de verwerking van grondstoffen – dat wil zeggen, de afgescheiden producten.
Enerzijds is er behoefte aan kwaliteitsverbetering, anderzijds heeft de uitdaging om fijnkorrelige mineralen te scheiden ervoor gezorgd dat flotatie steeds beter presteert dan andere methoden, waardoor het de meest gebruikte en veelbelovende ertsbewerkingstechniek van vandaag is geworden. Aanvankelijk toegepast op sulfidemineralen, is flotatie geleidelijk uitgebreid naar oxidemineralen en niet-metallische mineralen. Tegenwoordig bedraagt het wereldwijde jaarlijkse volume aan mineralen dat door flotatie wordt verwerkt, enkele miljarden tonnen.
De afgelopen decennia is de toepassing van flotatietechnologie uitgebreid van de ertsbewerking naar gebieden zoals milieubescherming, metallurgie, papierproductie, landbouw, chemie, voedsel, materialen, geneeskunde en biologie.
Voorbeelden hiervan zijn de terugwinning door flotatie van waardevolle componenten uit tussenproducten in de pyrometallurgie, vluchtige stoffen en slakken; de terugwinning door flotatie van uitloogresiduen en verplaatsingsprecipitaten in de hydrometallurgie; het gebruik van flotatie in de chemische industrie voor het ontinkten van gerecycled papier en het terugwinnen van vezels uit afvalvloeistof van de pulpindustrie; en typische toepassingen in de milieutechniek, zoals het winnen van zware ruwe olie uit rivierbodemsedimenten, het scheiden van fijne vaste verontreinigingen uit afvalwater en het verwijderen van colloïden, bacteriën en sporen van metaalverontreinigingen.
Door verbeteringen in flotatieprocessen en -methoden, en de opkomst van nieuwe, zeer efficiënte flotatiereagentia en -apparatuur, zal flotatie steeds breder worden toegepast in meer industrieën en vakgebieden. Het is echter belangrijk om te benadrukken dat het gebruik van flotatie hogere verwerkingskosten met zich meebrengt (vergeleken met magnetische of zwaartekrachtscheiding), strengere eisen stelt aan de deeltjesgrootte van de toevoer, talrijke factoren beïnvloedt het flotatieproces die een hoge operationele precisie vereisen, en potentiële milieugevaren oplevert door afvalwater dat residuen van reagentia bevat.
Geplaatst op: 14 november 2025