Pada masa ini, surfaktan bukan sahaja digunakan dalam racun herba tetapi juga dalam semua formulasi racun perosak. Pada tahun 1993, penggunaan surfaktan untuk racun perosak global adalah kira-kira 230,000 tan, menyumbang 3.3% daripada jumlah penggunaan surfaktan. Di Amerika Syarikat, nilai jualan surfaktan untuk racun perosak membentuk kira-kira 6% daripada pasaran racun perosaknya. Separuh daripada semua formulasi racun perosak pada tahun 1992 menggunakan surfaktan, yang kebanyakannya digunakan dalam racun perosak. Di China, penggunaan surfaktan untuk racun perosak adalah sekitar 40,000 tan, dengan kira-kira satu pertiga berfungsi sebagai pengemulsi.
Surfaktan boleh menukar racun perosak gred teknikal yang tidak terurus kepada formulasi racun perosak yang sesuai. Sebagai bahan tambahan racun perosak, ia bukan sahaja meningkatkan keberkesanan penggunaan racun perosak tetapi juga mengurangkan dos racun perosak, mengurangkan kesan racun perosak terhadap alam sekitar, dan memberikan manfaat yang besar kepada pengeluaran pertanian. Walau bagaimanapun, memandangkan racun perosak adalah bahan kimia khas dengan aktiviti biologi yang kuat, dan sasaran kawalan, objek yang dilindungi, dan keadaan persekitarannya sangat kompleks, surfaktan dalam racun perosak mesti dipilih dan dirumus mengikut sifat dan ciri-ciri bahan teknikal, sambil mengambil kira kesan surfaktan itu sendiri terhadap organisma sasaran.
Berikutnya memberi tumpuan kepada memperkenalkan garis panduan penggunaan untuk tiga jenis surfaktan.
1.Pelarut
Dengan menggunakan tindakan misel surfaktan, keterlarutan bahan teknikal yang sukar larut dalam pelarut meningkat dengan ketara, yang dikenali sebagai kelarutan. Surfaktan dengan nilai HLB 15–18 boleh berfungsi sebagai pelarut, tetapi pelarutan hanya berlaku apabila kepekatan pelarut melebihi kepekatan misel kritikal. Pada ketika ini, ubat yang kurang larut dikapsulkan atau diserap di dalam misel oleh kumpulan lipofilik pelarut, manakala kumpulan hidrofilik pelarut kekal di dalam air, sekali gus membolehkan ubat bukan polar larut dalam air.
2.Penyebar
Penyebar boleh menghalang atau mencegah pengagregatan zarah pepejal atau cecair dalam sistem penyebaran dan mengekalkan penyebaran seragamnya untuk tempoh yang lama. Penyebar menjerap pada antara muka minyak-air atau pada permukaan zarah pepejal, membentuk cas elektrik atau penghalang potensi halangan sterik di sekeliling zarah, yang membantu mencegah zarah racun perosak daripada mengagregat semula semasa formulasi dan penyimpanan. Penyebar yang digunakan secara amnya ialah surfaktan anionik dengan berbilang cincin, seperti garam natrium alkilnaftalena sulfonat, kondensat asid naftalena sulfonik-formaldehid dan lignosulfonat. Sebaliknya, penyebar polimer (seperti natrium polikarboksilat) amat penting dalam penyediaan suspensi akueus kerana sifat penjerapannya, serta keupayaannya untuk mengecas zarah yang tersebar dan mencipta penghalang potensi sterik yang besar.
Formulasi campuran popular di kalangan pengguna kerana kemudahan dan keupayaannya untuk memastikan dos yang betul bagi pelbagai bahan racun perosak, sambil mengelakkan ketidakhomogenan yang biasa ditemui dalam pencampuran tangki konvensional. Formulasi sedemikian adalah penyebaran campuran berasaskan suspensi yang disediakan menggunakan racun perosak pepejal yang tidak larut dalam air dan racun perosak cecair yang tidak larut dalam air dengan air sebagai medium dan surfaktan sebagai agen bantu, dan secara amnya boleh dianggap sebagai gabungan SC dan EW. Surfaktan yang biasa digunakan terutamanya termasuk pengemulsi, penyebar, pemekat dan lain-lain. Jenis formulasi ini bukan sahaja mengalami penggumpalan zarah dan titisan minyak yang wujud dalam formulasi SC dan EW, tetapi juga menjadikannya penting untuk menjalankan pelbagai ujian penyimpanan sejuk dan panas dalam pelbagai keadaan.
Masa siaran: 9-Apr-2026