اثرات امولسیون‌سازی و انحلال‌پذیری سورفکتانت‌ها

روند رشد پایدارسورفکتانت‌هادر سراسر جهان، محیط خارجی مساعدی برای توسعه و گسترش صنعت لوازم آرایشی و بهداشتی ایجاد شده است، با الزامات فزاینده و سختگیرانه‌ای برای ساختار، انواع، عملکرد و فناوری‌های محصول. بنابراین، لازم است به طور سیستماتیک سورفکتانت‌هایی توسعه داده شوند که ایمن، ملایم، به راحتی زیست تخریب‌پذیر و دارای عملکردهای ویژه باشند تا پایه نظری برای توسعه و کاربرد محصولات جدید ایجاد شود. اولویت با توسعه سورفکتانت‌های گلیکوزیدی خواهد بود و می‌توان سورفکتانت‌های پلی‌ال و الکلی مختلفی را توسعه داد؛ تحقیق و توسعه سیستماتیک سورفکتانت‌های فسفولیپید سویا انجام خواهد شد؛ مجموعه‌ای از محصولات استر اسید چرب ساکارز توسعه داده خواهد شد، تحقیقات در مورد فناوری‌های ترکیب تشدید می‌شود و دامنه کاربرد محصولات موجود گسترش می‌یابد.

امولسیون سازیبه پدیده‌ای اشاره دارد که در آن مواد نامحلول در آب به طور یکنواخت در آب امولسیون می‌شوند تا امولسیون تشکیل دهند. در لوازم آرایشی، امولسیفایرها عمدتاً برای تولید کرم‌ها و لوسیون‌ها استفاده می‌شوند. کرم‌های پودری محوشونده رایج و کرم‌های محوشونده خنثی، همگی امولسیون‌های روغن در آب (O/W) هستند که می‌توانند با صابون اسید چرب امولسیفایر آنیونی (صابون) امولسیون شوند. تهیه امولسیون‌هایی با محتوای روغن کم با استفاده از صابون نسبتاً آسان است و اثر ژلی صابون می‌تواند به امولسیون‌ها ویسکوزیته بالایی بدهد. کرم‌های سرد حاوی مقدار زیادی فاز روغنی، عمدتاً امولسیون‌های آب در روغن (W/O) هستند که می‌توانند با لانولین طبیعی با جذب آب قوی و ویسکوزیته بالا امولسیون شوند. امولسیفایرهای غیر یونی به دلیل ایمنی و تحریک کم، در حال حاضر بیشترین کاربرد را دارند. حل شدن به پدیده‌ای اشاره دارد که مواد کمی محلول یا نامحلول، حلالیت بیشتری پیدا می‌کنند. وقتی سورفکتانت‌ها به آب اضافه می‌شوند، کشش سطحی آب در ابتدا به شدت کاهش می‌یابد و به دنبال آن میسل‌هایی تشکیل می‌شوند که توسط مولکول‌های سورفکتانت به هم متصل شده‌اند. غلظت سورفکتانت‌های مورد نیاز برای تشکیل میسل، غلظت بحرانی میسل نامیده می‌شود. هنگامی که غلظت سورفکتانت به غلظت بحرانی میسل می‌رسد، میسل‌ها می‌توانند روغن یا ذرات جامد را در انتهای لیپوفیل خود جذب کنند و در نتیجه حلالیت مواد کمی محلول یا نامحلول را بهبود بخشند.

حل‌کننده‌هادر لوازم آرایشی عمدتاً در تولید لوسیون‌های پوست، روغن‌های رشد مو و مواد مغذی مو استفاده می‌شوند. مواد روغنی موجود در لوازم آرایشی، مانند عطرها، روغن‌ها و ویتامین‌های محلول در روغن، به دلیل تفاوت در ساختار و قطبیت خود، سیستم‌های حل شوندگی متفاوتی را تشکیل می‌دهند، بنابراین باید سورفکتانت‌های مناسبی به عنوان حل کننده انتخاب شوند. به عنوان مثال، موادی که باید در لوسیون‌های پوست حل شوند شامل عطرها، روغن‌ها و مواد دارویی هستند، بنابراین می‌توان از آلکیل پلی‌اکسی‌اتیلن اترها برای حل کردن استفاده کرد. اگرچه آلکیل فنول پلی‌اکسی‌اتیلن اترها (سری OP، سری TX) دارای ظرفیت حل شوندگی قوی هستند، اما معمولاً به دلیل تحریک چشم‌ها استفاده نمی‌شوند. علاوه بر این، مشتقات آمفوتریک مبتنی بر روغن کرچک، حلالیت بسیار خوبی برای روغن‌های عطر و روغن‌های گیاهی نشان می‌دهند و چنین سورفکتانت‌هایی برای چشم‌ها تحریک کننده نیستند و آنها را برای تولید شامپوهای ملایم و سایر محصولات آرایشی مناسب می‌کنند.